www.interegionet.org

 

 

Volg ons!

Kinderen zelf hun kledij laten kiezen

kinderkledingVeel mensen vragen zich af of ze hun kinderen zelf kunnen laten kiezen welke kinderkleding ze dragen. Voor mij is het antwoord simpel: als ze oud genoeg zijn om zich een mening te vormen, dan kunnen ze ook zelf beslissen hoe ze er uit willen zien.

In mijn geval is dit gemakkelijk: de ene kiest kledij op basis van de gemoedstoestand van het moment. De ander draagt negen maanden in het jaar een schooluniform, haar keuze is dus wel beperkt. Wanneer ze wel kan kiezen, is ze wel slim genoeg om te vragen of het weer voor korte mouwen of lange mouwen is.

Een tip die ik sowieso wel kwijt wil is deze: kleine kinderen verliezen vaak kledingstukken, zij het op school of bij naschoolse activiteiten. Het plaatsen van naamstickers met de naam erop kan je dus  op termijn wat centen besparen!

Steeds wanneer ik dezelfde discussie had met mijn moeder tijdens mijn tienerjaren (“Draag toch niet zo veel zwart! Wat scheelt er toch met je?!”), zweerde ik dat ik mijn kinderen volledig vrij in hun keuze zou laten zolang deze gepast is voor het type weer, gelegenheid (geen flip-flops op restaurant) en niet al te onthullend is.

Ouderlijke commentaren op het internet lijken mijn manier van opvoeding te verdedigen. Er zijn zo veel redenen waarom dit een goed idee is. CaféMoms geven ook de voorkeur aan het idee dat kinderen zelf hun kinderkleding kiezen omdat dit hun onafhankelijkheid in de hand werkt, hun een idee geeft van een eigen stijl en hen helpt experimenteren met passende kleuren en patronen. Zo zullen ze zelf wel ondervinden dat enkelkousen zonder legging op een winterdag niet de beste keuze is.

Natuurlijk betekent dit dat je je kinderen soms met de raarste combinaties naar school moet (durven) laten gaan. Op dit moment wilt mijn zoon niet anders doen dan de regenlaarzen met lieveheersbeestjes van zijn zus dragen … desondanks het deze maand nog niet onder de 20°C is geweest (deze winter waren het sneeuwbotten… en elfenvleugels). Mijn dochter komt soms de trap af in zo’n  afschuwelijke combinatie dat ik moeite heb mijn lach te bedwingen; strepen en ruitjes in de raarste kleuren zijn nu eenmaal héél moeilijk mooi te combineren. Één ding is zeker, ikzelf ben amper bezig met hoe ik er uit zie dus waarom zou ik me druk moeten maken over mijn kinderen?

Het blijven immers kinderen; een 3 jaar oud jongetje komt gemakkelijk weg met lieveheersbeestjeslaarzen en een meisje van 6 jaar kan dergelijke niet passende patronen tot een nieuwe standaard verheffen. Moesten ze nu 30 zijn en dit nog steeds doen…